Focaccia met geroosterd tarwemeel en cherrytomaatjes

/5

PRESENTATIE

Zijn jullie ook dol op de focaccia met cherrytomaatjes en oregano? Dan mogen jullie onze focaccia van geroosterd tarwemeel met cherrytomaatjes echt niet missen! Het geroosterde tarwemeel geeft tegelijk een rokerige en geroosterde toets... een vernieuwend accent voor je Focaccia, ook al hoort dit verbrande graan eigenlijk bij de oude boeren traditie, die tegenwoordig steeds vaker herontdekt wordt. Het trucje om een zachte focaccia te krijgen is het toevoegen van Aardappel Focaccia; en door olie toe te voegen blijft het binnenste heerlijk zacht terwijl de bovenkant een krokant korstje krijgt. Maak je focaccia rijker met verse pachino-cherrytomaatjes voor een vleugje zoetheid en breng op smaak met een snufje oregano!

Ontdek ook deze varianten:

INGREDIËNTEN

Ingredibten voor een bakplaat van 32 cm
Verbrande tarwebloem 125 g
Fijn gemalen harde tarwegriesmeel 375 g
Aardappelen 200 g
Fijn zout 25 g
Gedroogde biergist 5 g
Water 400 g
Extra vierge olijfolie 50 g
Voor de topping
Pachino-tomaten 300 g
Extra vierge olijfolie 20 g
Oregano naar smaak
Fijn zout naar smaak
Voor het werkblad
Extra vierge olijfolie naar smaak

Bereiding

Om de focaccia van geroosterd tarwemeel met cherrytomaatjes te bereiden, breng je eerst de aardappels ongeveer 20 minuten in gezouten water aan de kook 1; de gaartijd hangt af van de grootte van de aardappels: prik je erin met een vork en glijden ze er gemakkelijk van af, dan zijn ze klaar. Pel ze daarna 2, druk ze door een aardappelpers 3 en laat ze lauwwarm worden.

Intussen doe je in een planetenmixer de fijn gemalen semolina (farina di semola rimacinata), het geroosterde tarwemeel 4, de gedroogde gist 5 en zet je de mixer met de deeghaak aan. Giet bijna al het water, op kamertemperatuur, in een dunne straal erbij 6 en houd ongeveer 50 gram apart.

Zodra het deeg een stevige consistentie heeft bereikt, voeg je ook het zout toe dat je hebt opgelost in het achtergehouden water 7. Voeg vervolgens de olie toe 8 en kneed nog zo'n 10 minuten. Het deeg zal heel zacht zijn, maar maak je geen zorgen als het niet van de kom loskomt; het belangrijkste is dat het goed ontwikkeld en elastisch is 9.

Voeg nu ook de eerder geplette en inmiddels lauwe aardappels toe 10, laat de mixer nog een paar minuten draaien 11 en schep met een spatel het deeg op een ingevet werkblad 12.

Geef het deeg vervolgens "verstevigende" vouwen door de buitenranden naar het midden te brengen 13. Vorm een bal 14 en leg die in een ruime kom 15, dek af met huishoudfolie en laat het ongeveer 1 uur rijzen in de oven met alleen het lampje aan; zet het daarna in de koelkast en laat het de hele nacht rijzen.

De volgende ochtend haal je het uit de koelkast en laat je het opnieuw ongeveer 2 uur op kamertemperatuur komen 16. Schep het deeg weer op een ingevet werkvlak, gebruik hiervoor opnieuw een spatel en vouw het opnieuw 17. Vorm een bal en leg het op een ingevette bakplaat 18.

Met ingevette handen spreid je het deeg uit door met je vingers te drukken totdat de hele bakplaat bedekt is 19. Besprenkel de focaccia met olie 20, was vervolgens de tomaatjes goed en halveer ze 21.

Leg de tomaatjes over de hele focaccia met de schilzijde naar boven 22 en laat nog een uur rijzen op kamertemperatuur. Voeg ten slotte oregano en zout toe 23 en bak in een voorverwarmde heteluchtoven ongeveer 40 minuten op 190 C 24.

Bewaring

De focaccia van geroosterd tarwemeel met cherrytomaatjes serveer je het liefst direct uit de oven. Je kunt hem maximaal 2 dagen in de koelkast bewaren, goed afgedekt; verwarm hem in de oven voordat je hem eet. Hij kan ook, eenmaal gebakken, worden ingevroren.

Advies

Deze focaccia van geroosterd tarwemeel gebruikt weinig gist, daarom is een langzame rijs nodig. Als je de stap in de koelkast wilt overslaan, kun je het deeg afgedekt op kamertemperatuur laten staan gedurende ongeveer 4-5 uur, of totdat het in volume is verdubbeld.

Wetenswaardigheden

Geroosterd tarwemeel komt voort uit de boerentraditie waarbij korrels die op het veld achterbleven na de oogst en het verbranden van de stoppels werden verzameld. Die korrels werden gemalen en gemengd met een deel witte bloem. Toen het voor boeren makkelijker werd om meel te kopen, verdween het 'grano arso' uit het gebruik. Tegenwoordig wint het opnieuw aan populariteit, al wordt het nu op een andere manier gemaakt dan origineel: door te roosteren in plaats van compleet te verbranden. Het resultaat blijft echter een meel met een heel karakteristieke smaak en een donkere kleur die ook het eindproduct bepaalt.

Voor de vertaling van sommige teksten kunnen AI-hulpmiddelen zijn gebruikt.