Parigina

/5

PRESENTATION

Een zachte bodem, een rijke en smeuïge vulling en een extra krokante bovenkant! Dat zijn minstens drie eigenschappen die je nodig hebt om uit te leggen wat een parigina is. Laten we alles stap voor stap bekijken. Wat is het precies? Het is een rustieke pizza, het klassieke deeg dat je ook voor een margherita gebruikt. Maar het is een gevulde pizza, of 'imbottita' zoals men in Napels zou zeggen, en heeft daardoor een herkenbare vulling: tomaat, kaas en gekookte ham. Tot slot is er een laag bladerdeeg. Hoewel die toevoeging misschien vreemd lijkt, is het juist het bladerdeeg dat verklaart waarom hij zo populair is. De pizza parigina vind je namelijk zelden ’s avonds in pizzeria's. Je komt hem veel makkelijker overdag tegen in rosticcerie en cafés, ideaal als tussendoortje in de ochtend of laat op de avond. De pizza parigina verovert iedereen met zijn eenvoud en smaak; het is een van de meest gewaardeerde streetfoods onder Napolitaanse vrienden en hieronder leggen we uit hoe je 'm thuis maakt. Zet de oven aan, we beginnen!

Probeer ook eens deze specialiteiten uit de Napolitaanse keuken:

  • Napolitaanse broodjes
  • Spaghetti-frittata Napolitaanse stijl
  • Courgettes a pullastiello
  • Panuozzo
  • Cuzzetiello met gehaktballetjes
  • Napolitaanse battilocchio
  • Gevuld gefrituurd broodje

 

INGREDIENTS

Voor het deeg (voor een bakplaat 32x40cm)
Bloem type 0 500 g
Water 310 g - op kamertemperatuur
Extra vierge olijfolie 25 g
Fijn zout 10 g
Verse bakkersgist 6 g
Suiker 5 g
Voor de vulling
Gepelde tomaten 800 g
Caciocavallo 300 g
Gekookte ham 150 g - in plakjes
Om te bedekken
Bladerdeeg 230 g - (1 rechthoekige rol)
Verse room 2 eetlepels
Eierdooiers 1
Om de bakplaat in te vetten
Extra vierge olijfolie naar smaak

Bereiding

Om de pizza parigina te maken begin je met het pizzadeeg: giet in een maatkan het water op kamertemperatuur en los de gist erin op 1 met behulp van een vork 2. Doe in een kom de bloem en de suiker 3.

Meng met je hand en voeg vervolgens beetje bij beetje het water met de gist toe 4. Kneed met de hand en werk de bloem geleidelijk in het deeg 5 totdat het structuur krijgt 6.

Zodra het mengsel structuur begint te krijgen, voeg je de olie toe, steeds beetje bij beetje 7. Als je de helft van de olie hebt toegevoegd, voeg je het zout toe 8 en nadat dat is opgenomen, voeg je de rest van de olie toe. Ga door met kneden totdat je een homogeen deeg hebt verkregen 9.

Leg het deeg nu op het werkvlak en blijf nog ongeveer 10–15 minuten kneden 10. Vorm het deeg licht tot een gladde, egale bol; als het te slap is kun je een snufje bloem toevoegen. Leg het deeg vervolgens in een ruime kom 11, dek af met plasticfolie en laat rijzen bij een temperatuur van 26°–28° gedurende ongeveer 3 uur 12.

Neem ondertussen de gepelde tomaten en laat ze in een vergiet even uitlekken zodat overtollig vocht weg kan 13. Verwijder de korst van de caciocavallo en snijd deze in dunne plakjes 14. Zodra de tomaten zijn uitgelekt zouden ze ongeveer 520 g moeten wegen 15.

Prak ze met een vork of met je handen 16. Zodra het deeg gerezen is en ongeveer driemaal in volume is gegroeid: verwijder de folie 17 en kantel het deeg in een ingevette bakplaat van 32x40 cm. Spreid het deeg met je vingertoppen uit, maak je geen zorgen als het deeg terugtrekt, dat is normaal: blijf doorgaan zonder het deeg te perforeren of te scheuren 18.

Bedek het deeg opnieuw met plasticfolie en laat het ongeveer 20 minuten rusten 19. Verwijder de folie en verdeel de tomatensaus over het hele oppervlak, laat alleen een paar centimeter langs de randen vrij 20. Leg vervolgens de plakken gekookte ham erop 21.

Leg ook de plakjes caciocavallo erop 22, en probeer het oppervlak gelijkmatig te bedekken 23. Rol tenslotte het bladerdeeg met een deegroller uit tot een rechthoek groot genoeg om de pizza te bedekken 24.

Keer het bladerdeeg met behulp van het bakpapier om op de pizza, werk de randen netjes af en prik gaatjes in het deeg met een vork 25. Meng in een kommetje de eidooiers met de room 26 en bestrijk vervolgens het oppervlak met dit mengsel 27.

Bakken in een voorverwarmde conventionele oven op 200° gedurende ongeveer 30–35 minuten 28. Na de baktijd 29 haal je de pizza uit de oven en laat je hem 5 minuten afkoelen; daarna kun je de parigina van de bakplaat halen en in 12 stukken snijden met een broodmes 30!

Bewaren

Je kunt de parigina een paar dagen in de koelkast bewaren in een luchtdichte doos; het beste is hem vers te eten.

Als je wilt en je hebt alleen verse ingrediënten gebruikt, kun je hem ook invriezen: de beste manier is om hem half afgebakken uit de oven te halen, te laten afkoelen, in te vriezen en de bereiding later af te ronden door de parigina bevroren te bakken.

Tip

Je kunt ervoor kiezen de procedure uit de video te volgen, de zogenaamde Napolitaanse methode, of die in de receptkaart te gebruiken.

Laat de tomaten goed uitlekken om te voorkomen dat hun vocht de bodem van je pizza parigina zompig maakt.

In plaats van gekookte ham kun je gebruiken wat je lekker vindt: Napolitaanse salami of calabrese spianata. Hetzelfde geldt voor de kaas: uitgelekte mozzarella of gerookte provola in plaats van caciocavallo. Of ga voor de populairste variant met worstjes en friarielli!

Weetjes

De oorsprong van de parigina is niet helemaal zeker, maar er zijn twee verhalen die de oorsprong verklaren. Volgens het eerste ontstond hij in de jaren '70 in een rosticceria in Afragola, in de provincie Napels, als rustico. Het andere verhaal gaat terug naar de tijd van het Koninkrijk der Beide Siciliën, toen de onderdanen, om hun steun aan de Franse koningin te betuigen, riepen "pe' 'a reggina", wat in het Napolitaans klinkt als "pa'rigin".

For the translation of some texts, artificial intelligence tools may have been used.